Frank Sinatra

Syn włoskich imigrantów spełnił amerykański sen

admin — Fri, 18 May 2012 11:25:55 +0000

Od pucybuta do milionera – tak mogłoby brzmieć najkrótsze streszczenie biografii Franka Sinatry, amerykańskiego piosenkarza i aktora włoskiego pochodzenia, uważanego za jednego z najbardziej utalentowanych wokalistów ubiegłego stulecia. Frank Sinatra przyszedł na świat 12 grudnia 1915 roku w Hoboken w stanie New Jersey. Wychował się w niezbyt zamożnej rodzinie, nie ukończył szkoły, a swoją karierę piosenkarza rozpoczynał jako śpiewający kelner w jednej z restauracji w rodzinnym mieście. Być może właśnie dzięki tym doświadczeniom miał w sobie niezwykły upór i siłę, które pozwalały mu po okresach spowolnienia czy wręcz upadku kariery wracać w wielkim stylu. Koncertował aż do 1995 roku. Kiedy umarł 14 maja 1998 roku w Los Angeles (po ataku serca), miał za sobą 60 lat wspaniałego, pełnego sukcesów życia artystycznego, a jego charyzmatyczny głos był rozpoznawalny na całym świecie. Jeszcze w latach 40. ubiegłego wieku stał się pierwszą gwiazdą piosenki. Był ulubieńcem publiczności zarówno jako aktor, jak i piosenkarz. Uczynił muzykę pop ważnym i cenionym gatunkiem muzycznym, słuchanym przez ludzi w każdym wieku. Nagrał setki własnych piosenek i pozostawił po sobie bogatą spuściznę muzyczną, która do dziś stanowi niedościgniony wzór dla wykonawców kolejnych generacji. Przeboje Franka Sinatry należą dziś do klasyki muzyki popularnej. Do jego najbardziej rozpoznawalnych utworów zalicza się „My Way” (był najbardziej znanym wykonawcą tej piosenki, chociaż nagrano setki coverów), „New York, New York” (wykonywała ją także Liza Minelli, ale to wersja Sinatry tak naprawdę wypromowała ten utwór), „All or Nothing at All”, „Night and Day”, „Love and Marriage”, „I’ve Got You Under My Skin”, „Strangers in the Night”. Ostatni album „Duets II”, na którym śpiewa z innymi słynnymi gwiazdami, nagrał cztery lata przed śmiercią, w 1994 roku. Szacuje się, że łącznie Frank Sinatra sprzedał około 250 milionów płyt.

Frank Sinatra – śpiewający aktor, czy grający piosenkarz?

admin — Sun, 13 May 2012 11:19:38 +0000

Kiedy rodzice Franka Sinatry Natalie Della Garaventa i Antonino Martino Sinatra przybyli z Sycylii do Stanów Zjednoczonych i zamieszkali w Hoboken w stanie New Jersey, nie mogli przypuszczać, że ich jedyny syn odniesie tak oszałamiający sukces w nowej ojczyźnie. Muzyczne zainteresowania zdradzał od dziecka, już jako chłopiec śpiewając w kościelnym chórze i lokalnych klubach. Swoje piosenkarskie szlify zdobywał występując i nagrywając najpierw z zespołem Harry’ego Jamesa, a następnie z Tommym Dorseyem. Solową karierę piosenkarza rozpoczął w latach 40., niemal równocześnie debiutując jako aktor w w musicalu „Las Vegas Nights”. Zarówno jego życie osobiste, jak i kariera zawodowa toczyły się zawile, od spektakularnych sukcesów przez okresy kryzysów i załamań, jednak zawsze potrafił wracać w wielkim stylu. W obu dziedzinach swej działalności twórczej pozostawił po sobie niezapomniane dziedzictwo. Nie sposób wymienić wszystkich piosenek Sinatry, które stały się przebojami amerykańskich i zagranicznych list przebojów. Podobnie z jego rolami filmowymi. Wiadomo jednak, że miał w sobie dar magnetycznego wręcz przyciągania publiczności. Najprawdopodobniej Frank Sinatra był pierwszym idolem nastolatków w dzisiejszym tego słowa znaczeniu. Jego koncerty zawsze przyciągały tłumy, a niekiedy wywoływały niemal zamieszki. Wielu uważa, że Sinatra to piosenkarz wszech czasów i niedościgniony wzór dla pokoleń młodszych artystów. Tym, co stanowiło o jego wyjątkowości, była umiejętność łączenia w swych piosenkach charyzmatycznego głosu z aktorską ekspresją, co dawało zapierający dech w piersiach efekt. A trzeba pamiętać, że nie ukończył żadnej szkoły aktorskiej! Najlepsze kreacje stworzył jedynie dzięki swej bogatej osobowości i talentowi. Można żałować, że nie przyjął wielu z proponowanych mu ról, jak choćby w „Pół żartem, pół serio”, „Jedynej grze w mieście”, czy w trzeciej części trylogii „Ojca chrzestnego”.

Postęp polega na tym, że na wszystko trzeba coraz mniej czasu, a coraz więcej pieniędzy

admin — Thu, 10 May 2012 11:39:27 +0000

Jedno z najpopularniejszych powiedzonek Franka Sinatry, który komentując kierunek rozwoju cywilizacji stwierdził, że postęp polega na tym, że na wszystko trzeba coraz mniej czasu, a coraz więcej pieniędzy, przeszło do historii na równi z jego piosenkami i kreacjami aktorskimi. Frank Sinatra w pełni wykorzystał swój czas, a sława i talent sprawiły, że nigdy nie narzekał na brak pieniędzy. Przyszedł na świat 12 grudnia 1915 roku w Hoboken w stanie New Jersey i przez ponad 60 lat czynnego życia artystycznego udało mu się zostać żyjącą legendą oraz wejść na stałe do historii muzyki XX wieku. Był przede wszystkim piosenkarzem, a w filmie zadebiutował jako aktor stosunkowo późno rolą w musicalu „Las Vegas Nights” (1941). Tworzył niezapomniane piosenki, dzięki aktorskim uzdolnieniom nadając im pełen osobistej ekspresji rys. Chociaż jego utwory wielu określa jako przynależne do jazzu i swingu, to do klasyki przeszedł przede wszystkim jako piosenkarz wykonujący muzykę popularną. Dzięki jego charakterystycznemu, rozpoznawalnemu na całym świecie głosowi muzyka pop zyskała rzesze wielbicieli wśród osób w każdym wieku. Pozostawił po sobie niebywałą wręcz spuściznę muzyczną, z której do dziś czerpią artyści należący do kolejnych pokoleń. Jego największe przeboje, takie jak „My Way”, „Strangers in the night”, „Fly me to the moon”, „I’ve got you under my skin” śpiewało potem wiele sław, jednak to jego interpretacje zostaną zapamiętane na zawsze. Ostatni album („Duets II”) wydał cztery lata przed śmiercią, a ostatni koncert dał rok później. Jako jeden z największych aktorów i piosenkarzy, zaangażowany aktywnie w ówczesne problemy społeczne (jak choćby kwestie dyskryminacji rasowej) i korzystający z życia pełnymi garściami, ten syn włoskich imigrantów z Sycylii miał pełne prawo śpiewać: „I did it my way”. Frank Sinatra przez ponad 82 lata swego niezwykłego życia zawsze szedł własną drogą.

Najlepszy piosenkarz wśród aktorów

admin — Mon, 07 May 2012 11:14:29 +0000

Można tylko żałować, że Frank Sinatra, jeden z najlepszych aktorów wśród piosenkarzy i prawdopodobnie najlepszy piosenkarz wśród aktorów, odrzucił rolę Johna Fontane’a, piosenkarza i chrzestnego syna mafijnego bossa Vita Corleone w trzeciej części „Ojca chrzestnego”. Fabuła filmu oparta jest na powieści Maria Puzo, amerykańskiego pisarza o włoskim pochodzeniu, a plotka głosi, że postać Fontane’a inspirowana jest burzliwą biografią samego Franka Sinatry. Frank Sinatra (a właściwie Francis Albert Sinatra), syn pary włoskich emigrantów, wychowany we włoskiej dzielnicy Hoboken w stanie New Jersey, jak nikt inny potrafiłby zagrać skomplikowane losy uwikłanego w kontakty z włoskimi gangsterami piosenkarza. Nie tylko dlatego, że jego samego posądzano o kontakty z mafią, ale także z tego powodu, że w swojej karierze jak nikt inny umiał łączyć talenty wokalne i muzyczne. Spektakularne sukcesy odniósł jako piosenkarz, do dziś pozostając inspiracją dla wykonawców i kompozytorów, ale równie znany jest ze swoich niezapomnianych kreacji aktorskich. Jako aktor debiutował rolą w musicalu „Las Vegas Nights” w 1941 roku, jednak początkowo nie odnosił wielkich sukcesów na srebrnym ekranie. I chociaż w latach 50. ubiegłego wieku pojawił się w ponad 20 filmach, to dopiero rola z 1953 roku w „From Here to Eternity” („Stąd do wieczności”) okazała się przełomowa. Film w reżyserii Freda Zinnemanna, będący adaptacją powieści Jamesa Jonesa, zdobył aż trzynaście Oskarów, a samego Sinatrę, odtwórcę postaci Maggia, uhonorowano statuetką za najlepszą rolę drugoplanową. Sukces aktorski zbiegł się z powrotem popularności Sinatry jako piosenkarza. Sinatra nie studiował aktorstwa, ale miał osobowość i to nieuchwytne „coś”, co przyciągało publiczność przed ekrany tak samo, jak na jego koncerty. Mówi się, że nie znając technik aktorskich, potrafił grać tylko charaktery zbliżone do siebie. Mówi się też, że nie znał nut, a mimo to został piosenkarzem – legendą.

Frank Sinatra podczas strajku muzyków

admin — Wed, 02 May 2012 11:09:55 +0000

Początki solowej kariery Franka Sinatry, po odejściu z zespołu Tommy’ego Dorseya, z którym nagrał ponad 40 piosenek, w tym wiele znanych przebojów, przypadają na okres tak zwanego strajku muzyków. Kiedy 1 czerwca 1943 roku piosenkarz i późniejszy aktor podpisywał umowę z wytwórnią Columbia Records, bezprecedensowy strajk zorganizowany przez Związek Muzyków już od roku trwał w najlepsze. Muzycy przestali nagrywać. Właśnie ten moment wykorzystał Frank Sinatra. Był przecież piosenkarzem, a wokaliści nie należeli do Związku Muzyków, mogli więc bez przeszkód występować i nagrywać kolejne płyty. Za podkład muzyczny i akompaniament służyły im głosy innych piosenkarzy lub grup wokalnych, potrafiących imitować brzmienie różnych instrumentów muzycznych. W okresie strajku zarówno publiczność, jak i Columbia Records byli spragnieni świeżych twarzy, nowych piosenek i oczekiwali nowych nagrań. A Frank Sinatra potrafił śpiewać i był spragniony popularności. Dość łatwo przyszło mu namówienie wytwórni do zatrudnienia zaprzyjaźnionego kompozytora Aleca Wildera jako dyrygenta i aranżera. Wraz z grupą wokalną Bobby Singers Tucker w ciągu kilku kilku sesji (odbyły się 7 czerwca, 22 czerwca, 5 sierpnia i 10 listopada 1943 roku) nagrał dziewięć nowych utworów. Magiczny głos Franka Sinatry okazał się dla Columbii strzałem w dziesiątkę i odniósł wielki komercyjny sukces. Aż siedem z nagranych piosenek stało się szlagierami (lub, jak powiedzielibyśmy dzisiaj – hitami) radiowych list przebojów. Strajk muzyków skierowany przeciwko firmom nagraniowym trwał do 1994 roku i zaowocował powstaniem małych, niezależnych wytwórni muzycznych. A publiczność spragniona nowej gwiazdy znalazła ją w osobie Franka Sinatry. Wkrótce Sinatra zaczął nagrywać dla Capitol Records, a na początku lat 60. miał już tak ugruntowaną pozycję zarówno jako piosenkarz, jak i aktor, że mógł otworzyć własną wytwórnię Reprise Records.

Początki kariery Franka Sinatry

admin — Mon, 30 Apr 2012 11:04:49 +0000

Jedna z najbardziej znanych anegdot dotyczących barwnego i burzliwego życia Franka Sinatry głosi, że postanowił on zostać piosenkarzem już jako młody chłopak, kiedy usłyszał Binga Crosby’ego. Nie wiadomo, czy było tak rzeczywiście, ale z pewnością ten znany na całym świecie amerykański piosenkarz i aktor włoskiego pochodzenia muzyką zaczął się interesować bardzo wcześnie. Frank Sinatra już jako dziecko trenował swoje umiejętności wokalne w kościelnym chórze w rodzinnym mieście Hoboken (stan New Jersey, USA), a także w lokalnych klubach i restauracjach, występując jako śpiewający kelner. Tam zwrócił na niego uwagę trębacz Harry James i przyjął do swojego zespołu. W lipcu 1939 roku (a więc w wieku 24 lat) Frank Sinatra wydał swoją pierwszą profesjonalną płytę “From the Bottom of My Heart” („ Z głębi mojego serca”). Po zaledwie rocznej współpracy z zespołem Jamesa Sinatra został zaproszony do zespołu Tommy’ego Dorseya i wtedy tak naprawdę rozpoczęła się jego wielka kariera muzyczna. To z nim nagrał swoje największe przeboje z tamtego okresu, dzięki którym muzyka pop stała się ceniona przez młodsze i starsze pokolenia, a Sinatra zaczął budować swoją legendę jako piosenkarz i pierwszy idol nastolatków. Po dwóch latach spektakularnych sukcesów zdecydował się na karierę solową i przez pewien czas nadal cieszył się ogromną popularnością. Podczas strajku muzyków (1942 – 1944) ponownie wydano jego przebój z czasów współpracy z Jamesem „All or Nothing at All”. Utwór przez 18 tygodni znajdował się na liście przebojów, a 2 czerwca 1943 roku osiągnął drugie miejsce. Nowe piosenki nagrał z wokalną grupą Bobby Singers Tucker i Aleckiem Wilderem jako dyrygentem i aranżerem. Pod koniec lat 40. i na początku 50. ubiegłego wieku kariera Franka Sinatry zaczęła upadać. A wtedy piosenkarz objawił swój drugi talent. Wrócił jako aktor w filmie „From Here to Eternity” („Stąd do wieczności”).

Jak zostać wokalistą wszech czasów?

admin — Mon, 23 Apr 2012 11:02:04 +0000

Przyglądając się biografii jednego z największych piosenkarzy XX wieku, można pokusić się o próbę odpowiedzi na pytanie, jak zostać legendą piosenki i cenionym aktorem. Potrzebnych jest kilka nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności, mnóstwo szczęścia, odpowiedni czas i miejsce. Dobrym miejscem jest Hoboken w amerykańskim stanie New Jersey. Idealna data przyjścia na świat to 12 grudnia 1915 roku. Trzeba urodzić się jako jedyny syn włoskich imigrantów, pielęgnujących swoją kulturę i wrażliwych na kwestie dyskryminacji. Ojciec może być strażakiem, matka natomiast, jak na wzorową Włoszkę przystało, powinna zajmować się domem. Pomocna może okazać się jej działalność społeczna, dzięki której stanie się w mieście wpływową postacią z szerokimi znajomościami. Warto już jako ośmiolatek próbować pierwszych występów w lokalnym klubie i śpiewać w kościelnym chórze. Ukończenie szkoły nie jest konieczne. Można nawet zostać z niej wyrzuconym za chuligańskie wybryki. Ważne jednak, żeby w domu było radio, aby w późniejszych latach mogła krążyć legenda, że mając kilkanaście lat usłyszało się Binga Crosby’ego i postanowiło zostać piosenkarzem. Przygodę z muzyką można zacząć nawet w restauracji lub lokalnych klubach, pracując jako śpiewający kelner. To dobry początek wielkiej kariery. Trzeba tylko jeszcze poczekać, aż zostanie się odkrytym przez Harry’ego Jamesa, trębacza i lidera zespołu i zostać przez niego zatrudnionym na umowę opiewającą na 75 dolarów tygodniowo A wtedy można już nagrać swój pierwszy profesjonalny singiel i płytę. Dla fanów piosenki z pewnością jasne już jest, o kim mowa. Tak, człowiekiem, który rozpoczynał swoją karierę w taki sposób jest Frank Sinatra, amerykański piosenkarz, aktor, legenda muzyki XX wieku. Frank Sinatra miał jednak jeszcze coś: nieprawdopodobny talent i magiczny głos, którym potrafił operować z precyzją i uczuciem. Bez tego daru żadna kariera nie jest możliwa.

Frank Sinatra – początki solisty wszech czasów

admin — Tue, 17 Apr 2012 10:48:53 +0000

Frank Sinatra (pełne nazwisko: Francis Albert Sinatra) to postać – legenda. Trudno wyobrazić sobie historię muzyki ubiegłego stulecia bez jego piosenkarskich dokonań, popisów i piosenek, które do dziś stanowią inspirację dla ambitnych wokalistów. Jego muzyczna i filmowa kariera trwała 50 lat. Fascynujące życie tego piosenkarza i aktora włoskiego pochodzenia, urodzonego 12 grudnia 1915 roku w Hoboken w stanie New Jersey obfitowało w liczne zwroty akcji, głębokie kryzysy, upadki i spektakularne sukcesy, mogące stanowić podstawę niejednego filmu sensacyjnego. I taką inspiracją życie Franka Sinatry rzeczywiście było. Wystarczy przypomnieć, że Mario Puzo, tworząc wielowymiarową postać Johna Fontane’a w swej słynnej powieści „Ojciec chrzestny”, wykorzystał właśnie elementy bogatej biografii Franka Sinatry. Frank Sinatra był jedynym dzieckiem włoskich imigrantów: Natalie Della (Garaventa), nazywana pieszczotliwie Dolly i Antonino Martino Sinatry, zwany Marty przyjechali do Stanów Zjednoczonych wprost z Sycylii. Zamieszali we włoskiej dzielnicy Hoboken i pielęgnowali tradycje włoskiej kultury. Rodzina słynnego wokalisty była raczej biedna. Ojciec Sinatry, zanim został strażakiem i właścicielem baru, przez wiele lat startował w walkach bokserskich. Matka zajmowała się domem, ale udzielała się również społecznie w lokalnych kręgach Partii Demokratycznej i była w mieście dość wpływową postacią. Młody Frank Sinatra nie należał do aniołów. Szkoły nie ukończył: został z niej wydalony 47 dni przed zakończeniem za chuligański wybryk. Na swoje utrzymanie pracował jako dostawca gazet, na krótko był także zatrudniony w stoczni. Kto wie, jak rozwinęłoby się jego życie, gdyby nie pomoc matki, która wykorzystując swoje znajomości, załatwiła mu pierwszą pracę związaną z muzyką. Piosenkarz wszech czasów i późniejszy aktor filmowy rozpoczął swoją karierę jako śpiewający kelner. Podobno nigdy nie nauczył się nut.

Biografia Franka Sinatry

admin — Tue, 10 Apr 2012 05:56:16 +0000

Urodził się 12 grudnia 1915 roku w Hoboken. Przeszedł do historii jako wokalista wszechczasów , znany był również jako aktor chociaż zadebiutował późno, będąc już w kwiecie wieku.
Karierę muzyczną rozpoczynał śpiewając w małych lokalach w New Jersey aż do chwili kiedy jego talent został dostrzeżony przez trębacza Harrego Jamesa. Po krótkiej współpracy z Jamesem, Sinatra dołączył do zespołu Tommy’ego Dorseya, w którym jego talent wokalny został dostrzeżony i doceniony. Od tego momentu jego muzyczna kariera nabrała tempa. Zdobył popularność wśród młodzieży , pomimo że przed jego pojawieniem się muzyka popularna , którą wykonywał znana była gównie wśród dorosłych. Sinatra został pierwszym idolem nastolatek. Kiedy odszedł z zespołu przez jakiś czas jego kariera solowa kwitła, głównie w czasie strajku muzyków .Wokaliści nie należeli do związku zawodowego muzyków , dlatego też Sinatra mógł nagrywać płyty . Koniec lat czterdziestych i początek pięćdziesiątych to spadek popularności Franka Sinatry. Jako , że jego kariera muzyczna zaczęła podupadać , w roku 1953 wystąpił w filmie „ Stąd do wieczności” zdobywając popularność w środowisku filmowym. Sukces w filmie powodował również wzrost jego kariery muzycznej. W latach następnych pojawiał się w jeszcze wielu filmach, odnosząc sukcesy zarówno jako aktor i jako muzyk. W latach 50-tych i 60-tych występował w Las Vegas. Właśnie w Las Vegas wystąpił w duecie ze znaną polską piosenkarka Violettą Villas. Sinatrę w latach późniejszych, oskarżano o kontakty z mafią. Piosenkarz kategorycznie zaprzeczał tym pogłoskom, pomimo iż zdaniem niektórych jego kariera wspierana była przez ludzi powiązanych ze światkiem przestępczym. Nigdy jednak nie udowodniono mu kontaktów z mafią. Karierę muzyczna kontynuował aż do lat 90-tych. Występował na scenie jeszcze w roku 1995, jednak z małymi problemami. Prawie 80-letni muzyk miał już problemy z pamięcią i często zapominał tekstu. Ten popularny muzyk i aktor zmarł 14 maja 1998 roku w Los Angeles w wieku 82 roku. W ostatnich chwilach była z nim zona Barbara I córka Nancy. Pogrzeb odbył się w katolickim kościele św. Teresy w Palm Springs , 120 mil od Los Angeles. Pochowany został w Cathedral City, w miejscu spoczynku jego rodziców i przyjaciela , który zginął w wypadku samochodowym krótko przed Sinatrą.

Słabostki Franka Sinatry

admin — Sun, 01 Apr 2012 06:00:26 +0000

Znakomity piosenkarz, zwany pieszczotliwie “Frankie” znany był ze słabości do płci pięknej. Miał kilka żon. Jedną z nich była aktorka, gwiazda Hollywood znana ze wspaniałej urody Ava Gardner. Znany był tez z licznych romansów. Do bardziej znanych kochanek należała Grace Kelly . Pomimo, że moim zdaniem nie należał do przystojniaków, swoim głosem zwabił do łózka niezliczoną ilość atrakcyjnych kobiet. Równie łatwo potrafił zdobyć serca publiczności jak i płci pięknej. Ilość jego kochanek porównuje się do ilości jego piosenek, a było ich wiele. Artysta nie potrafił jednak żadnej kobiecie dłużej dochować wierności. Ze źródeł na jego temat wynika , że nigdy jednak nie porzucił jedynej w jego życiu miłości-whisky spod znaku Jacka Danielsa. Ponoć zakochał się w tym trunku w wieku 30 lat, czyli do młodzieniaszków już nie należał. Bardzo szybko niewinny flirt zamienił się w gorące uczucie. Według jego przyjaciół oraz czwartej żony potrafił opróżnić butelkę Jacka Danielsa dziennie. Nic więc dziwnego , że w późniejszych latach stała się jego nieodłącznym towarzyszem. Frank Sinatra nie ukrywał się z ta znajomością, często afiszował się z marka Jacka Danielsa niczym z piękna kobietą. Zostało to zauważone i docenione przez producenta tej marki. Frank Sinatra za swoja miłość do alkoholu został uhonorowany tytułem szlachetnego Stanu Tennessee i obdarowany ziemią o wielkości jednego akra. Alkohol miał na niego destrukcyjny wpływ. Pod jego wpływem demolował pomieszczenia i brał udział w bójkach. Najczęściej ofiarami byli dziennikarze krytykujący jego osobę. Jednego z nich nawet po śmierci znieważył i, pod wpływem alkoholu artysta przemierzył duża odległość i oddał mocz na jego grób. Znajomi gwiazdora wiedzieli, że należy go omijać z daleka kiedy znajdował się pod wpływem alkoholu. Druga żona Franka Sinatry, gwiazda Hollywood – Ava Gardner podzielała jego słabość do alkoholu. Małżonkowie rozpoczynali wieczór od trzech dużych kieliszków Martini , wina do kolacji a kończyli na whisky w klubach nocnych. Znani byli z licznych awantur jakie urządzali pod wpływem alkoholu. Po jego śmierci w 1998 roku jego fani obok kwiatów zostawiali butelki Jacka Danielsa. Był to wyraz hołdu dla człowieka, który często twierdził ,że nie ufa ludziom , którzy nie piją. Niektórzy twierdzą, że został pochowany z piersiówką swojego ulubionego alkoholu.